De 44-jarige Kees Momma is autistisch. Dankzij de hulp van zijn ouders kan hij omgaan met de angsten en obsessies die hem kwellen. Maar wat gebeurt er met Kees als zijn ouders, inmiddels beiden boven de 80 jaar oud, niet meer voor hem kunnen zorgen?

Toen Kees werd geboren, was er weinig bekend over autisme. De diagnose van de artsen was ‘zwakzinnig’ en hun advies luidde om Kees op te laten nemen in een inrichting. Zijn ouders besloten Kees echter thuis te houden. Door zich aan te passen aan hun zoon ontwikkelde hij zich tot een relatief zelfstandige man. Op goede dagen zit hij in zijn chalet in de tuin waar hij zijn zelfgemaakte Japanse proefwerken kalligrafeert. Of hij reist met zijn modeltrein door Europa, waarbij hij de rit in zijn hoofd naspeelt. Op slechte dagen, wanneer een van zijn angsten of obsessies de kop op steekt, heeft Kees het zwaar. Als het te warm is voor de tijd van het jaar straft Kees zichzelf: ‘Vanmiddag bij de thee doe ik het heel karig. Als het kouder was geweest dan had ik wel een lekker gebakje genomen maar dat zit er vandaag niet in. Ik neem maar een eenvoudig biscuitje vanwege de te hoge temperaturen.’

Het is zijn moeder die hem rustig krijgt. Kees moet er niet aan denken hoe het met hem verder moet als zijn ouders ziek worden of komen te overlijden. Waar moet hij heen? Het wonen tussen andere mensen met een beperking ziet hij niet zitten: ‘Ik wil niet geconfronteerd worden met de gebreken die ik zelf ook heb.’

Inmiddels zijn de levens van vader, moeder en zoon zo verstrengeld geraakt dat zij verstrikt zitten in een situatie waaraan geen ontsnappen mogelijk lijkt. De vraag rijst of Kees nog kan leren een eigen leven op te bouwen. Niets lijkt goed genoeg voor Kees. En ondertussen tikt de klok door en verstrijkt kostbare tijd.

Regie
Monique Nolte

Camera
Adri Schrover
Rogier Timmermans

Geluid
Carla van der Meijs

Montage
Herman P. Koerts

  • De combinatie van een reguliere uitzending met social media heeft ervoor gezorgd dat de film meer dan 1,4 miljoen kijkers bereikt heeft.
  • Naar aanleiding van deze film ontvingen Kees zijn ouders financiële hulp, waarmee zij een woning voor Kees konden aanschaffen.
  • Op Facebook volgen 49.800 mensen de ontwikkelingen in het leven van Kees en zijn ouders. Kees, die in de documentaire vertelt dat hij geen werk heeft en met de ledigheid in zijn leven kampt, heeft inmiddels een wachtlijst aan betaalde opdrachten. Hij heeft nu een toekomstperspectief en voelt zich gesterkt in zijn eigenwaarde door de erkenning die hij krijgt van zijn volgers.
  • ‘Het beste voor Kees’ wordt inmiddels gebruikt bij opleidingstrajecten en voorlichtingsbijeenkomsten voor ouders en professionals bij onder meer de Nederlandse Vereniging voor Autisme, MIND, Politie, Stichting Tatem/Sam3 en diverse zorgverzekeraars. De film heeft de beeldvorming omtrent autisme positief beïnvloed en in trainingen worden professionals opgeleid ouders te stimuleren hun autistische kinderen van boven de 18 te begeleiden richting zelfstandigheid ten einde een situatie, waarin de ouders van Kees verkeren, te voorkomen.

Bekijk hier ‘Het beste voor Kees’
Lees een artikel in het NRC
Lees een artikel in de Volkskrant

  • Nominatie Prix Europa, categorie ‘Beste TV documentary’​
  • Nominatie TV BEELDEN
  • Nominatie Psyche Mediaprijs
  • Selectie Gouden Kalf competitie NFF
  • Selectie IFFF – Internationale Frauenfilmfestival Dortmund – Dortmund (Duitsland)
  • Selectie Astra Film International Documentary Film Festival – Sibiu (Roemenië)
  • Selectie Europe on Screen – Jakarta (Indonesia)
  • Selectie Dutch Dayz – Documentary Film Festival – Wellington (Nieuw-Zeeland)
  • Opening European Filmfestival Brazilië